Numery stoisk to system adresów
Odwiedzający przychodzą z numerem stoiska z katalogu, maila lub wizytówki. Ten numer musi dać się wyszukać i odczytać: litera hali i numer („C33”) mówią, dokąd iść, zanim ktoś otworzy mapę.
Numeracja musi być spójna na planie, oznaczeniach w hali i liście wystawców.
Wyszukuj wystawców, nie tylko stoiska
Ludzie częściej pamiętają nazwę firmy albo produkt niż numer. Wyszukiwanie po nazwie wystawcy i kilku tagach — „ceramika”, „oświetlenie” — powinno od razu pokazywać stoisko na mapie.
Opisz połączenia między piętrami
Na trasach między poziomami drukowane plany zawodzą. Każde schody, schody ruchome i windę wprowadź na mapę jako połączenie i nazwij w krokach trasy: „wjedź windą L2 na poziom 1”.
Na windę się czeka. Jeśli winda ma swój „koszt czasu”, zwykłe trasy prowadzą schodami, a trasy bez schodów nadal korzystają z windy.
Trasa bez schodów to trasa, nie przypis
Dopisek „dostępne windy” nie pomoże osobie na wózku ani rodzicowi z wózkiem znaleźć drogi. Pomoże przełącznik, który zmienia trasę.
Sprawdź windy na miejscu, dodaj toalety dla osób z niepełnosprawnościami jako miejsca na mapie i upewnij się, że trasa bez schodów dociera do każdej hali.
Pokaż wykłady tam, gdzie się odbywają
Każda sala powinna pokazywać, co trwa teraz i co dalej. Jeśli wykład ma limit miejsc, napisz to na jego karcie — ludzie zdecydują, czy iść przez cały teren, zanim ruszą.
Postaw kioski przy wejściach
Duży ekran przy wejściu pomaga się zorientować, ale nie da się go zabrać ze sobą. Kod QR na kiosku przenosi mapę na telefon, a kiosk sam wraca do startu, gdy nikt z niego nie korzysta.
Aktualizuj do samego otwarcia
Stoiska się przesuwają, wystawcy rezygnują do ostatniego dnia. Mapa zasilana z tej samej listy wystawców co katalog pozostaje aktualna, gdy wydrukowany plan już nie jest.
Mapa targów i konferencji
Orrinde Design Fair: demo planu hali targowej